Çocukluk dönemlerimde aklımda kalan Besnili kadın görüntülerinden biriside,  başlarını çepeçevre çevreleyen tülbentlerin sıkıca sarılmasıydı. Baş ağrılarına iyi geldiği söylenen bu uygulamanın ana nedeni o yıllarda her gün yaşanan göç olayı neticesi evladını gurbete yollayan anaların çektiği ızdırabın bir göstergesiydi. İnsanın doğduğu büyüdüğü çevreyi terk etmesi  bir diğer anlamda gurbete gitmesi asırlardır Türkülerin ezgilerin  ana temasıdır.

   Bir süredir durduğunu söylediğimiz göç  şimdilerde gurbetin gurbetine  yani yurt dışına yoğun bir şekilde devam etmektedir.Gençlerin gelecek kaygısı, değişen yaşam standartları bu durumu kaçınılmaz kılsada gerek kişisel web sayfam gerekse üyesi olduğum sosyal paylaşım sitelerindeki gördüğüm kadarı ile, gidenler gittiklerine pişman olmasalarda gözleri bir türlü Besni'den vazgeçmemektedir.

  Bu şiirimi gurbet elde Besni özlemi çekenlerin hislerine tercüman olarak yazıyor ve onlara  armağan ediyorum.

 

 GÜZEL BESNİ
 
 Gecelerim sabah olmuyor burda
 Suyunu öksedim güzel Besnimin
 Yüzüm gülse bile  gönlüm hep darda
 Havasını öksedim Güzel Besnimin

 

 Bahar çoktan gelmiştir bizim dağlara
 Ekmek parası için düştük yollara
 Burdan selam olsun bütün dostlara
 Tavasını öksedim güzel Besnimin

 

 Yıldızlara sorarım,  her gece seni
 Bendeki bu hasret sanmayın yeni
 Vasiyetim, sana  getirsinler  beni
 Bağlarını öksedim güzel Besnimin

 Oyunlar   oynardık biz sokaklarda
 Kızakla  kayardı çocuklar  karda
 Üzümler keserdik, sümbüllü  bağda
 Şiresini öksedim güzel Besnimin

 

 Hüzünlü gözler, bazan ufka dalınca
 Ağlarım bir başıma yalnız kalınca
 Karnımızda doymazdı belki tadınca
 Aşlarını öksedim güzel Besnimin

 

 Derelerde ,  tepelerde çiçek toplardık
 Komşu bahçelerinde  güller koklardık
 Ayakkabımızı bayramlara saklardık
 Dağlarını öksedim güzel Besnimin

 Kolaymı ?  nasıl sileceksin o anıları
 Zor olsada çekeceksin bu sancıları
 Hasan EMRE azıcık dindirsede acıları
 Toprağını öksedim güzel Besnimin